Brukarstwo

Podjazd dla samochodu osobowego wymaga podbudowy z kruszywa o grubości 20–30 cm, zagęszczanej warstwami, na podłożu z odebraną warstwą humusu. Ścieżka piesza potrzebuje 10–15 cm. Zbyt cienka podbudowa jest najczęstszą przyczyną kolein i zapadniętych fragmentów nawierzchni — widać ją dopiero po pierwszej zimie.

Ułożenie podjazdu o powierzchni około 100 m² zajmuje zwykle od tygodnia do dwóch, licząc korytowanie, wykonanie podbudowy, układanie kostki i fugowanie. Na termin wpływają warunki gruntowe i konieczność wykonania odwodnienia liniowego. Prace prowadzi się przed nasadzeniami i zakładaniem trawnika, bo wymagają dojazdu sprzętu.

Kostka brukowa jest tańsza, łatwiejsza w naprawie punktowej i lepiej znosi obciążenie ruchem kołowym. Płyty wielkoformatowe dają spokojniejszą, nowoczesną nawierzchnię z mniejszą liczbą fug, ale wymagają dokładniejszej podbudowy i są wrażliwsze na nierównomierne osiadanie. Częste rozwiązanie: płyty na ścieżkach pieszych, kostka na podjeździe.

Wodę z podjazdu odprowadza się spadkiem nawierzchni w stronę odwodnienia liniowego lub terenu zielonego — nigdy w kierunku budynku ani na działkę sąsiada. Przy podjazdach opadających do garażu odwodnienie liniowe przed bramą jest obowiązkowe. Trasę odpływu ustala się razem z projektem nawierzchni, nie po jej ułożeniu.